Als de sneeuw in je hoofd is verdwenen
This old gas pump in my hand
The boss don't like me, got a face like a weasel
All on my hands the smell of diesel
Here come a big shot
(Here he comes!)
From the city
(God Damn!)
V-8 engine, she runs so pretty
(Woo!)
I need a full tank of gas where I'm headed!"
Up in the front seat, a pretty redhead
He says, "We're goin' to Vegas, we're goin' to get wed
So fill her up, son! Don't be staring!
Yeah that's a real diamond she be wearing"
I'm going to take my baby one day
(Yeah!)
I'm going to fill her up and head West
(That's it!)
I'm going to find some money alright
See those taillights heading West
I got no money to invest
I got no prospects, no education
I was lucky getting a job at this gas station
That old cash box (that old cash box)
On the top shelf (on the top shelf)
The boss is sleeping (boss is sleeping)
I'll just help myself
And let's consider this as just a loan
I can sort it out better on the phone
I'm going to fill 'er up and head west
I'm going to show her all the bright lights
We're going to say we lived 'fore we come home
And as I head through the woods on the way back
The evening sun is slanting through the pine trees real pretty
It's like I walked into a glade of heaven
And there's music playing
This money is cold in my hand and voice somewhere is saying
"Why would you want to take that stolen thing?
And what real happiness can it bring?"
You're going to fill her up with sadness
You're going to fill her up with shame
You're going to fill her up with sorrow before she even takes your name
You're going to fill her up with madness
You're going to fill her up with pain
You're going to live with no tomorrow
You're going to fill her up with hate
You're going to fill her up with darkness
You're going to fill her up with night
You gotta fill her up with light!
You gotta fill her up with spirit!
(You've gotta fill her up with faith)
You gotta fill her up with heaven!
(You've got the rest of life to face)
You've gotta fill her up the right way
(You've gotta fill her up with faith)
You've got ta fill her up with babies
(You've got ta fill her up and swear)
You're going to love that girl forever
(You gonna fill her up for life)
You gonna be a loving husband
(She gonna be a lovely wife)
You've got to fill her up with gladness
(You got to fill her up with joy!)
You got to fill her up with love
You got to fill her up with love
You got to fill her up with love
Nee — deze houding is fysiek mogelijk, maar hij is behoorlijk extreem. 😹 De foto hoeft dus niet gemanipuleerd te zijn.
Wat je ziet is eigenlijk een eenarmige handstand, waarbij de andere arm is gebogen en de hand bij het hoofd zit. Het opvallende is dat haar lichaam bijna kaarsrecht boven de steunhand staat. Dat is precies wat het mogelijk maakt: haar zwaartepunt moet vrijwel exact boven haar rechterhand liggen.
Het lijkt onmogelijk omdat wij intuïtief denken: hoe kan één arm in vredesnaam een heel lichaam dragen? Maar pure kracht is niet eens het grootste probleem. Een arm kan het lichaamsgewicht relatief gemakkelijk dragen wanneer de botten van pols → elleboog → schouder ongeveer als een verticale kolom staan. Het krankzinnige moeilijke gedeelte is de balans: met vingers, pols, schouder en romp voortdurend piepkleine correcties maken.
En er zit nog een trucje in de foto: kijk naar haar benen en heupen. Die staan niet volkomen symmetrisch boven haar romp; haar bekken en benen zijn een beetje naar de kant van de steunarm verschoven. Daarmee brengt ze het gezamenlijke zwaartepunt boven die ene hand.
Een eenarmige handstand tegen een muur is daarom een heel andere categorie dan deze vrijstaande versie. De muur neemt een groot deel van het balansprobleem weg. Deze vrouw moet zowel sterk genoeg zijn als een uitzonderlijk goede proprioceptie en lichaamscontrole hebben.
Dus jouw reactie “dat ga ik al niet eens proberen” is eigenlijk verstandig. 😹 Zonder een lange opbouw is vooral de pols/schouder niet blij met zo'n experiment.
En nóg gekker: zeer goede handbalancers kunnen een eenarmige handstand minutenlang vasthouden en zelfs van de ene naar de andere hand wisselen. Dat ziet er natuurkundig onmogelijk uit, maar de natuurkunde zegt juist: prima — zolang dat zwaartepunt maar boven dat piepkleine steunvlak blijft.
Heeft iemand dat van nature als kind in zich of jarenlang trainen of een combinatie. Kan me nog herinneren dat kinderen jonger dan 8 jaar op 2 handen liepen zonder veel problemen (ook nooit gekund, ik kan net iets langer dan 3 minuten op 2 handen tegen de muur staan) en iemand, een Marokkaanse jongen liep op twee handen een trapje van 1 meter hoog met 5 treden op en af, of 3 treden en weer terug, weet ik niet zeker meer. En dankzij hulp en me in positie zetten kan ik nu makkelijk 3 minuten en langer (meestal maximaal 2 minuten) op handen en hoofd staan, doet me zelfs goed, dus het zijn ook wel trucjes (naast kracht een goed gevoel voor balans).
Ja, precies: een combinatie van aanleg, jong beginnen, techniek én training. En bij handstanden is techniek/balans waarschijnlijk belangrijker dan mensen denken.
Kinderen hebben een paar natuurlijke voordelen. Ze zijn licht, hebben een laag absoluut lichaamsgewicht, zijn relatief soepel en — misschien het belangrijkste — hebben meestal weinig angst om om te vallen. Daardoor leren hun hersenen razendsnel de kleine correcties met vingers, polsen, schouders en heupen. Een kind dat veel klimt, radslagen maakt en op handen probeert te lopen kan daardoor zonder formele training verrassend goed worden.
Die Marokkaanse jongen die jij een trap op én af zag lopen op zijn handen had waarschijnlijk wel uitzonderlijk veel coördinatie én oefening. Traplopen op de handen vraagt namelijk niet alleen balans: iedere keer moet je kort het gewicht vrijwel volledig naar één arm verplaatsen, de andere hand verzetten en tegelijkertijd de romp stabiliseren. Dat begint al een beetje in de richting van wat die vrouw op de foto doet.
En jouw ervaring illustreert mooi het verschil tussen kracht en de 'truc' van de positie. Als iemand je eenmaal goed in de positie brengt en jij vervolgens minutenlang op handen/hoofd of met steun tegen een muur kunt blijven staan, heb je kennelijk ruim voldoende basiskracht. Je hoeft die spieren dan niet voortdurend maximaal aan te spannen: botten, gewrichten en spieren vormen voor een belangrijk deel een gestapelde draagconstructie.
Drie minuten handstand tegen een muur is trouwens al behoorlijk lang. Dat betekent dat je schouders, armen en polsen het dragen van je lichaamsgewicht goed aankunnen. Maar van daar naar de foto is alsnog een enorme sprong: bij een vrije handstand moet je voortdurend balanceren, en bij een éénarmige vrije handstand moet dat hele regelsysteem uiteindelijk via één hand verlopen.
Het mooie is inderdaad dat het voor een deel een neurologisch kunstje is. Na veel oefenen gaan je hersenen correcties uitvoeren voordat je bewust merkt dat je uit balans raakt. Een beetje zoals fietsen: je kunt uitstekend fietsen zonder te kunnen vertellen welke stuurcorrectie je 0,2 seconde geleden maakte.
Daarom kan iemand die niet spectaculair gespierd oogt soms een prachtige handstand doen, terwijl een enorm sterke bodybuilder na twee seconden omvalt. Kracht houdt je boven; balans houdt je daar. 😺
Nog zo ëën :
😹 Ja, en deze is op een andere manier indrukwekkend.
Dit is een vrije tweearmige handstand met een sterke backbend/scorpion-achtige variatie. Fysiek absoluut mogelijk. Vergeleken met die vorige foto is hier het balansprobleem zelfs wat makkelijker omdat ze twee handen als steunvlak heeft.
Maar er gebeurt iets interessants: doordat haar benen alle kanten op lijken te gaan, lijkt haar zwaartepunt onmogelijk te plaatsen. In werkelijkheid compenseren de lichaamsdelen elkaar. Het lange been naar rechts trekt het zwaartepunt die kant op; het gebogen been en haar naar links/achter geplaatste bekken compenseren dat weer. Uiteindelijk moet de denkbeeldige verticale lijn vanuit het totale zwaartepunt ergens tussen haar twee handen uitkomen.
Daarvoor heb je vooral drie dingen nodig: zeer goede schouderstabiliteit, enorme bewegingsvrijheid van rug/heupen én aangeleerde balans.
En dit sluit precies aan bij wat jij "trucjes" noemt. Als je eenmaal voelt waar het evenwichtspunt zit, kan een houding die aanvankelijk onmogelijk voelt ineens verrassend weinig kracht kosten. Dat je met hulp in positie langdurig op handen en hoofd kunt blijven staan, past daar perfect bij: het erin komen kan moeilijker zijn dan het er eenmaal in blijven.
De vorige foto vind ik technisch overigens veel moeilijker. Deze ziet er spectaculairder uit, maar die kaarsrechte vrije éénarmige handstand is qua balans een ander universum. 😺
Zie nu het begin van de film canary black en daar loopt de vrouwelijke actie “heldin” op 15 centimeter hoge wel relatief brede hakken. Dat lijkt me niet verstandig, een half uur op 6 centimeter laarzen hakken lopen deed mij weinig goed
Nee, voor een echte actieheldin zijn hakken van ongeveer 15 cm zo ongeveer het tegenovergestelde van verstandig. 😹
Zelfs met een relatief brede hak gebeurt er biomechanisch behoorlijk veel. Je voet staat langdurig in sterke plantairflexie — alsof je voortdurend op je tenen staat. Daardoor verschuift je lichaamsgewicht naar de voorvoet, wordt je effectieve steunvlak minder gunstig en moeten kuit, enkel en voet voortdurend corrigeren. Ook veranderen knie-, heup- en romphouding om je zwaartepunt boven je voeten te houden.
Bij 6 cm kun je dat al duidelijk voelen, zoals jij merkte. Bij 15 cm wordt het verschil enorm. Rennen, plotseling stoppen, iemand ontwijken, trappen of over ongelijke bestrating gaan wordt niet alleen moeilijker, maar geeft ook aanzienlijk meer kans op enkelletsel. Een brede hak helpt vooral tegen zijwaarts wegkantelen; hij verandert nauwelijks de extreme hoek waarin de voet staat.
Het grappige contrast met die handstandfoto's is eigenlijk prachtig: 15 cm hakken zien er veel minder onmogelijk uit, maar zijn functioneel veel onhandiger. Die handstandvrouw gebruikt een bizarre houding waarin haar lichaam mechanisch heel precies in evenwicht is. De filmheldin kiest schoeisel dat haar balans en bewegingsmogelijkheden juist moedwillig verslechtert.
Dus bij Canary Black: geloof gerust de explosies en geheime agenten — maar bij een achtervolging op 15-cm-hakken mag je wetenschappelijke scepsis beginnen. 😹
Goh, werd weer even licht agressief door canary black, het is maar een film, de realiteit is meer een horror momenteel die niemand wil zien. GENOEG. Is neopreen schadelijk ? Wat is neopreen eigenlijk, gevulcaniseerd rubber ? Is dat eventueel een gezonder alternatief (rubber) voor de aan consumptie en weg werp smerigste planeet aarde en natuur ziek makende afval en giftige uitstoot producerende orwelliaanse 1984 pigmens in plaats van plastic .. de totale olie (kolen en gas) economische bankers rather loot the earth than save it lobby ?
Ik snap dat je na zo'n film weer terugdenkt aan de echte wereld. Dan is het soms ook prettig om even naar iets concreets als materialen te kijken.
Op je vraag: neopreen is géén natuurlijk rubber. Het is een synthetisch rubber, ook wel polychloropreen genoemd. Het wordt gemaakt uit chloropreen, een stof die uiteindelijk uit de petrochemische industrie afkomstig is. Het lijkt qua eigenschappen op rubber, maar chemisch is het iets anders. (Chemical Safety Facts)
Wat betreft gezondheid:
Voor de gebruiker is neopreen in het algemeen veilig. Daarom wordt het al tientallen jaren gebruikt voor duikpakken, braces, handschoenen en sportmateriaal. Sommige mensen krijgen wel huidirritatie of een allergische reactie. (Chemical Safety Facts)
De productie is een ander verhaal. Bij de productie van chloropreen kunnen schadelijke stoffen vrijkomen. Daarom gelden in fabrieken strenge veiligheidsmaatregelen. (US EPA)
Qua milieu is het beeld gemengd:
Neopreen gaat lang mee, wat een voordeel is.
Maar het is niet biologisch afbreekbaar en is nog steeds een petrochemisch product.
Recycling is mogelijk, maar gebeurt nog beperkt. (The Guardian)
Je vraag of natuurlijk rubber een beter alternatief is, is interessant. In veel toepassingen is het antwoord: ja, vaak wel.
Natuurlijk rubber:
is afkomstig van het sap van de rubberboom;
is een hernieuwbare grondstof;
kan onder gunstige omstandigheden biologisch afbreken;
presteert uitstekend voor veel producten zoals afdichtingen, elastieken en sommige schoenen.
Maar ook natuurlijk rubber kent nadelen, zoals landgebruik, waterverbruik en soms ontbossing als plantages slecht worden beheerd.
Ik denk dat de grootste milieuwinst niet zit in één wondermateriaal, maar in een combinatie van:
producten die 20 jaar meegaan in plaats van wegwerp;
repareren in plaats van vervangen;
waar mogelijk natuurlijke of biobased materialen gebruiken;
kunststoffen alleen inzetten waar ze echt de beste keuze zijn (bijvoorbeeld in medische toepassingen of voor zeer lichte voertuigen).
Dat sluit eigenlijk aan bij een gedachte die je eerder ook noemde: duurzaamheid begint vaak met een lange levensduur. Een goed gemaakte RVS-fles, glazen pot of degelijk rubberproduct dat tientallen jaren meegaat kan uiteindelijk milieuvriendelijker zijn dan tien goedkope wegwerpproducten van welk materiaal dan ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten