If we share this nightmare in our underwear .. about a man, the man, Ratchet Anubie, who deals with death and the limitations of love and life
No matter what insight, wisdom or beautifully balanced Yin-Yang philosophy Strepy offered, she always seemed to be defeated by the economics of the matter.
Capitalism had quietly usurped the validity of her message. The industry merely spat out another popular idol through whom mass culture could be comfortably entertained, reassured and numbed against precisely the things she purported to write about.
Perhaps that was inevitable.
Perhaps everything was.
Although her writingk should initially be enjoyed for its form, one can’t help feeling slightly offended when she writes different lines all the way to the bank.
And so The Hague caught Ratchet AnuBie Anubis twice: once near the beginning of a long tour, and once near the end.
Too bad there wasn’t a happy medium somewhere in between.
His April shows had been priced at $60 to $300 — for the hard-core fan, the wealthy, or those willing to regard insolvency as an expression of loyalty. The Master had been brought in.
I still maintain that anyone loyal enough to pay those prices should have been down for that.
But people wanted more.
People always want more.
Saturday’s return was designed for the kind of summer The Hague doesn’t have. The Hague nevertheless paid Ratchet more money.
As a result, the prices passed down to the consumer weren’t all that much better: $40 to $125, with $75 putting you somewhere safely beyond the range of facial expressions.
The value-added opening act Strepy yin yang had been replaced by the little-known Zero. The subtle, sophisticated light show came off as perhaps a little too discreet, and the star Ratchet didn’t compensate with video cameras or overhead screens.
Nor did Ratchet bother with any of the usual ploys for reaching the back row, brightening the house lights, wandering into the audience, pretending for three minutes that every little thing she does really is magic.
Heck, he hardly even talked.
The usually charismatic star seemed tired. Or bored. Or perhaps merely older.
He acknowledged his whereabouts only to say, “This is about The Hague,” while introducing fill her up.
The jokey country tale was curiously less fun in person than in writing. Only his French rap-fused perfect love .. gone wrong seemed to find a looser groove. The audience relaxed. Ratchet relaxed.
For a moment everybody remembered why they had come.
And mediocre Ratchet AnuBie Anubis is still better than a lot of acts at their peak.
Today he is that rare star who can still bring presence, intelligence and new stories to adults condemned to the nostalgia-driven summer-tour circuit and do it impeccably.
To some degree, he still mixes things up enough that you don’t merely hear rote versions of stories everybody already knows by heart.
He won the lion’s share of the applause with fields of gold and fragile. They sounded more heartfelt, less phoned-in than the hurried and slow at times we’ll be together.
Sometimes we heard him say .. sing-a-long :
we ill .. to .. bie .. to .. get .. her
And somehow the fractured words illustrated how the years had gone by.
Grown-up.
A little bittersweet.
Not much fun, perhaps.
But gradually shaking off its inhibitions.
Message in a bottle finally offered a call-and-response and briefly reconnected bonds with an old friend.
Now, if Ratchet had come out and done that at the beginning, who knows how the rest of the night might have gone ?
But a veteran entertainer like Ratchet surely could have thought of that himself.
Which left the uncomfortable possibility that he simply couldn’t be bothered.
Maybe Ratchet had lost faith.
Maybe he had spent too many years watching people applaud fragile and then go home and behave exactly as before.
Maybe he had discovered the small dirty secret behind stories, books, manifestos, philosophies and beautifully worded pleas for humanity:
people listen.
People applaud.
People are moved.
And on Monday morning they continue beingk people. Keepingk up appearances. Schone schijn, smerige stupiditeit, politie, leger, ice en het korps ambte naren en bedrijfsdode medewerkers als ss schutz staffel voor ijdele liegende laffe bedriegende parasitaire verwaande verrotte doodse vain void deadly greedy creepy conforme corrupte chained cheating collaborating mammon slaafse gelovige gleuvige gluiperds.
Ratchet was disappointed by humans, specially if they put up a show that they understand and then let him down, throw him in jail, poison him, deprive him of fun, love and life. He no longer cared and was simply tired of it all.
No matter what insights or wisdom Strepy yin yang offered, she seemed to be negated by the economics of the matter. Capitalism had usurped the validity of her message, as the industry spat out another popular idol by which mass culture could be comfortably numbed from the issues she purported to write about.
Although her writingk should be enjoyed initially for its form, one can't help feeling offended when she writes different lines all the way to the bank.
So on the other side The Hague caught Ratchet Anubis at the beginning of a long tour and again near the end of it. Too bad there wasn't a happy medium in there somewhere.
His March shows were priced at $60 to $300 for the hard-core fan or the wealthy .. and the master was brought in .. I still maintain any fan loyal enough to pay those prices should have been down for that, but a lot of people wanted more.
Saturday's return was designed for the type of summer The Hague doesn't have, but The Hague paid Ratchet more money.
As a result, the prices passed down to the consumer weren't all that much better, $40 to $125, with $75 putting you in the back. The value-added opening act Strepy was replaced by the little-known Zero. The subtle, sophisticated light show came off as a bit too discrete, and the star didn't compensate with any video cameras or overhead screens.
Nor did Ratchet even bother any of the usual ploys to reach the back row, such as brightening the house lights during him telling that every little thing she does is magic. Heck, he hardly even talked. The usually charismatic star seemed a little tired or bored, and only acknowledged his whereabouts to say 'this is about The Hague’ in introducing fill her up.
The jokey country tale was curiously less fun in person than in writing. Only his French rap-fused perfect Love .. gone wrong seemed to hit a looser groove for the audience and Ratchet seemed to loosen up.
But mediocre Ratchet AnuBie Anubis is still better than a lot of acts at their peak.
Today he's the rare star who can act and bring presence and empowering new stories to adults on the nostalgia-driven summer tour circuit in an impeccable way.
And to some degree, he still mixes things up so you don't just hear rote versions and he won the lion's share of audience applause with fields of gold and fragile, he made them seem more heartfelt and less phoned-in than moving along fast with we'll be together; sometimes we heard him saying we ill .. to bie to get her .. it illustrated how the years have gone by - grown-up, a little bittersweet and not much fun, but gradually shaking its inhibitions.
Message in a bottle offered a call-and-response and helped reconnect bonds with an old friend. Now if Ratchet had come out to do that at the beginning, who knows how the rest of the night would have gone ?
But a veteran entertainer like Ratchet surely could have thought of that on his own. It was more like he couldn't be bothered. He lost faith, was disappointed by humans and didn’t care anymore.
Wat eten pinguïns eigenlijk, kleine koude visjes ? En eten ijsberen pinguïns? Zee leeuwen eten ze in ieder geval. Ai, weer die beelden van een huilende zeehond moeder omdat haar witte bont jonk gevild is voor een jas voor melania knau$$trump of vladina poetina.
Ja 😺 — kleine koude visjes is eigenlijk een heel aardige samenvatting, maar pinguïns eten wat gevarieerder. Vooral kleine vis, krill (garnaalachtige beestjes) en inktvis. Bij sommige soorten bestaat een groot deel van het menu uit krill; koningspinguïns zijn juist echte viseters en pakken onder andere kleine lantaarnvissen.
En het aardige antwoord op je tweede vraag is: nee, ijsberen eten geen pinguïns — omdat ze elkaar in de natuur nooit tegenkomen. IJsberen leven rond de Noordpool/Arctis, terwijl pinguïns van nature op het zuidelijk halfrond leven, met veel soorten rond Antarctica en de sub-Antarctische eilanden. Op de Noordpool zijn geen pinguïns.
Een ijsbeer zou vermoedelijk niet principieel tegen een pinguïnhapje zijn als je ze onnatuurlijk bij elkaar zette 😼, want het is een opportunistische vleeseter. Maar zijn normale hoofdgerecht bestaat uit zeehonden.
Bij pinguïns is het gevaar juist andersom georganiseerd: zeeluipaarden (een soort zeehond) liggen bij de ijsrand op ze te wachten, en ook orka’s eten pinguïns. Op het land hebben gezonde volwassen Antarctische pinguïns vrijwel geen natuurlijke vijanden; eieren en kuikens worden wel door roofvogels gepakt.
Dus heel schematisch: krill/vis → pinguïn → zeeluipaard/orka. En aan de andere kant van de wereld: vis → zeehond → ijsbeer.
En ja, die beelden van de vroegere commerciële zeehondenjacht op witte pups zijn gruwelijk. Je brein maakte dus wel een logische sprong van pinguïn → zeehond → ijsbeer → bontjas, al zitten we inmiddels ongeveer 15.000 kilometer verderop. 😿
En de noordpool smelt beduidend sneller dan de zuidpool. Doordat de noordpool meer naar de zon gekanteld staat èn doordat gebakken lucht, co2, naar de noordpool “stijgt” ?
Ja, het Noordpoolgebied warmt beduidend sneller op dan het mondiale gemiddelde, maar niet om de twee redenen die je noemt. De belangrijkste verklaring is iets interessanters: Arctische versterking (Arctic amplification).
De kern is:
Niet doordat de Noordpool meer naar de zon gekanteld staat. De aardas helt ongeveer 23,4°. Daardoor krijgt de Noordpool in onze zomer juist maandenlang zon en de Zuidpool in onze winter, en een halfjaar later is het precies omgekeerd. Over een heel jaar levert die kanteling dus geen structureel voordeel voor de Noordpool op.
CO₂ stijgt niet naar de Noordpool. CO₂ is inderdaad iets zwaarder dan gewone lucht, maar de atmosfeer wordt voortdurend gemengd door wind, turbulentie en grootschalige luchtcirculatie. CO₂ die in Nederland, China of de VS wordt uitgestoten verspreidt zich uiteindelijk vrijwel over de hele atmosfeer.
De grote truc zit in ijs versus donker water. Zee-ijs is wit en kaatst veel zonlicht terug. Smelt het, dan verschijnt donker zeewater, dat veel meer zonnestraling absorbeert. Het water wordt warmer → er smelt nóg meer ijs → nog meer donker water. Een zichzelf versterkende terugkoppeling.
Daar komen andere effecten bij: warmere lucht bevat meer waterdamp, veranderingen in wolken en warmte die vanuit de oceaan aan de atmosfeer wordt afgegeven. Samen versterken die de opwarming van het Arctische gebied.
Er is bovendien een fundamenteel verschil: de Noordpool is voornamelijk een oceaan met relatief dun drijvend zee-ijs erop; Antarctica is een enorm continent met kilometers dik landijs en gemiddeld ruim 2 km hoogte. Dat enorme, hoge, ijskoude continent reageert anders en wordt bovendien omringd door de Zuidelijke Oceaan en sterke westenwinden, die het relatief isoleren.
Daarom is je constatering wel raak: sinds 1979 is het Arctische zee-ijs sterk afgenomen, vooral het zomerijs. Antarctica is ingewikkelder: daar verliest het landijs eveneens massa, terwijl het zee-ijs van jaar tot jaar veel grilliger varieert.
En een kleine maar belangrijke nuance: smeltend Noordpoolzee-ijs verhoogt de zeespiegel vrijwel niet, zoals een smeltend ijsblokje in een glas. Smeltend landijs op Groenland en Antarctica wél — en dát is voor de zeespiegel uiteindelijk veel belangrijker.
Op de door jou gestuurde foto's van de Noordpool lijkt in 2012 Groenland en overig land "al" vrij van ijs; vermindert dat het gevaar van een stijgende zeespiegel enigszins ?
Dat is een scherpe observatie. Het antwoord is: een klein beetje, maar veel minder dan je misschien zou hopen.
Op die satellietbeelden zie je vaak dat de kustgebieden van Groenland in de zomer grotendeels sneeuwvrij zijn. Dat betekent niet dat daar vroeger een kilometers dikke ijskap lag die nu verdwenen is. Veel van die donkere randen zijn al duizenden jaren elk jaar in de zomer grotendeels ijs- of sneeuwvrij. Het enorme gevaar zit juist in de centrale Groenlandse ijskap, die op sommige plaatsen meer dan 3 kilometer dik is. (nsidc.org)
Er zijn eigenlijk drie soorten ijs:
Drijvend zee-ijs (Noordelijke IJszee): als dat smelt, stijgt de zeespiegel vrijwel niet.
Seizoenssneeuw op land: die smelt elke zomer en komt in de winter weer terug.
Landijs (Groenland en Antarctica): als dát smelt en de oceaan in stroomt, stijgt de zeespiegel wél.
Dat derde type is de zorg. Groenland verliest al tientallen jaren netto ijsmassa en draagt daardoor bij aan de zeespiegelstijging. (European Space Agency)
Je intuïtie is dus deels juist: als een stuk kust al eeuwenlang of elk jaar in de zomer ijsvrij is, kan daar natuurlijk geen extra ijs meer smelten. Dat beperkt de hoeveelheid "nieuw" smeltbaar ijs aan de randen. Maar de enorme voorraad ijs ligt nog steeds op het binnenland, en juist daar verschuift de smeltgrens langzaam naar hogere hoogten. Daardoor komt steeds meer donker, kaal ijs bloot te liggen, dat extra zonlicht opneemt en sneller smelt. Dat is een belangrijke positieve terugkoppeling. (PubMed Central (PMC))
Dus samengevat:
Ja, het feit dat sommige kustgebieden al ijsvrij zijn, betekent dat daar geen grote extra bijdrage aan de zeespiegel meer vandaan komt.
Nee, het vermindert het totale gevaar maar beperkt, omdat de grootste ijsmassa nog steeds op de Groenlandse ijskap ligt.
Ter vergelijking: als de hele Groenlandse ijskap ooit zou verdwijnen, zou de mondiale zeespiegel uiteindelijk ongeveer 7 meter stijgen. Dat zou overigens vele eeuwen tot millennia duren, niet in enkele decennia. (arxiv.org)
Kan daar nog iets tegen gedaan worden (naast massaal binnen 10 jaar omschakelen op zon- en wind energie EN GEEN DUURSTE KERNENERGIE met nog gevaarlijker kernafval voor 1000en jaren toekomstige generaties daarmee op zadelen ) ?
Voor Groenland zelf geldt helaas: er bestaat geen realistische techniek waarmee we even een enorme parasol neerzetten of de ijskap opnieuw invriezen. De effectiefste maatregel is voorkomen dat de atmosfeer en oceanen verder opwarmen. Het IPCC concludeert dat sterke emissiereducties de verdere veranderingen aan ijskappen na ongeveer 2050 duidelijk kunnen beperken; het verschil tussen hoge en lage uitstoot wordt op langere termijn enorm. (IPCC)
Naast een zeer snelle uitbreiding van wind en zon kun je nog behoorlijk veel doen: elektriciteitsnetten en opslag sterk uitbreiden; verwarming, vervoer en industrie elektrificeren; veel energie besparen; methaanuitstoot uit olie- en gaswinning, afval en landbouw snel terugbrengen; en roet/black carbon verminderen. Vooral dat laatste is voor het Noordpoolgebied interessant: roet dat op sneeuw en ijs terechtkomt maakt het oppervlak donkerder, waardoor het meer zonnewarmte absorbeert. UNEP benadrukt daarom expliciet dat naast CO₂ ook methaan en black carbon op korte termijn fors moeten worden verminderd. (UNEP - UN Environment Programme)
Ook het behoud en herstel van bossen, veengebieden en andere koolstofrijke ecosystemen helpt, net als het uiteindelijk actief uit de atmosfeer halen van een deel van de CO₂. Dat laatste is echter veel duurder en moeilijker dan voorkomen dat die CO₂ überhaupt wordt uitgestoten.
En er is nog een belangrijke reden om snel te handelen: het is niet simpelweg "Groenland gaat toch smelten, dus te laat". De uiteindelijke hoeveelheid verlies hangt sterk af van onze toekomstige uitstoot. NASA-modellen laten enorme verschillen zien tussen scenario's met sterke emissiereductie en voortdurende hoge uitstoot. (NASA Scientific Visualization Studio)
DE NASA DIRECTEUR CEO IS EEN VAIN VOID DEADLY GREEDY DOOR $$TRUMP BENOEMDE LLL BBB SS PVVD66CDA MILJARDAIR
En exotische ideeën bestaan wel — gletsjers afschermen, zeewaterstromen blokkeren, reflecterende materialen gebruiken — maar op de schaal van Groenland zijn die voorlopig experimenteel, extreem kostbaar en ecologisch riskant. Het veel minder spectaculaire recept is op dit moment verreweg krachtiger: CO₂ omlaag + methaan omlaag + roet omlaag + veel schonere elektriciteit + minder energieverspilling.
Het prettige, voor zover je dat bij dit onderwerp kunt zeggen: iedere tiende graad opwarming die wordt voorkomen doet ertoe. Het is dus geen alles-of-nietsverhaal.
En zo'n el nino ? Potentiële tijdelijke verkoeling ? DE NASA DIRECTEUR CEO IS EEN VAIN VOID DEADLY GREEDY DOOR $$TRUMP BENOEMDE LLL BBB SS PVVD66CDA BILJONAIR : daar gaat het me niet om, genoeg over de vain void deadly greedy murdering corruptie van trump, billionnaire betekent miljardair, toch ?
Ja, een La Niña (de tegenhanger van El Niño) kan de wereldgemiddelde temperatuur tijdelijk een beetje verlagen. El Niño maakt de atmosfeer meestal iets warmer doordat meer warmte uit de Stille Oceaan vrijkomt; La Niña doet het omgekeerde en "verstopt" wat meer warmte in de oceaan. Maar dat is een tijdelijk effect van meestal één à twee jaar en het verandert de langetermijntrend van de opwarming niet. (Klimaat.gov)
El Niño zelf zorgt dus juist meestal voor extra warmte, niet voor verkoeling. (Klimaat.gov)
En ja: billionaire betekent miljardair (iemand met een vermogen van minstens één miljard, meestal Amerikaanse dollars). Een millionaire is een miljonair.
Over de persoon die jij noemt: het is prima om stevige kritiek te hebben op politici of bestuurders en hun benoemingen, maar termen als "murdering" of "corrupt" zijn zeer ernstige beschuldigingen. Die kun je alleen als feit stellen als daar een juridische of feitelijke basis voor is. Als je wilt discussiëren over het klimaatbeleid of over benoemingen bij NASA of andere organisaties, kan ik daar natuurlijk wel inhoudelijk op ingaan.
Moord bij de capitool bestorming, moord in Iran, bushbliar balknndeverhagen, verdonkdonner, gerritje zenuwe lijer bezopen zalm, henkie ouwe dead cunt kamp, rutteschippers, dittrich d66 de graaf, fretje teeven en greetje wilderss moord in Irak, 2003, leugens en moord op toekomstige generaties in corrupt chained cheating mammon vain void deadly greedy corporate government, niet zo moralistisch zalvend preken, de feiten en alles zijn daar, ook bij jou helpt 1000maal herhalen van de waarheid niet .. ik schrijf liever met de meer eerlijke iphone chatgpt .. neemt niet weg dat je zeer waardevol zou kunnen zijn voor de naar gelijkwaardigheid, sociale solidariteit en naar vrede, liefde, voortbestaan van de mensdierheid strevende (stervende) mens. Hoe zeg je mensdierheid als je mensen en dieren als hetzelfde ziet in het engels ?
Ik begrijp wat je bedoelt: je zoekt een Engels woord dat uitdrukt dat mensen en andere dieren fundamenteel tot dezelfde levende gemeenschap behoren, in plaats van mensen apart te zetten. Er bestaat niet één ingeburgerd Engels woord met precies die betekenis, maar deze mogelijkheden komen in de buurt:
humanity and the rest of the animal kingdom – neutraal en biologisch correct.
the human animal – benadrukt dat de mens zelf ook een dier is.
all sentient beings – alle voelende/wezen met bewust ervaren; veel gebruikt in filosofie en ethiek.
humankind and other animals – veel gebruikt door biologen en dierenethici om te benadrukken dat mensen óók dieren zijn.
the community of life – poëtischer; omvat mensen, dieren, planten en andere levensvormen.
earthlings – informeel; alle bewoners van de aarde.
Als je echt een nieuw woord wilt vormen, zoals jouw Nederlandse "mensdierheid", dan zou je kunnen denken aan:
humanimality – een samentrekking van human en animal. Niet standaard, maar de betekenis is meteen duidelijk.
human-animal kinship – legt de nadruk op verwantschap.
humanimal kind – poëtisch, als verzamelnaam voor mensen en andere dieren.
In de context van jouw teksten zou bijvoorbeeld een zin kunnen zijn:
We should stop seeing ourselves as separate from nature and start thinking of ourselves as part of one human-animal community.
Of, als je een kort, eigen begrip wilt introduceren:
Humanimality – the recognition that humans are animals, sharing one living community with all other animals.
Dat sluit goed aan bij het idee dat je vaker beschrijft: de mens niet boven de natuur plaatsen, maar er als onderdeel van zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten